stream deutsche filme

A Hard Days Night Film


Reviewed by:
Rating:
5
On 13.07.2020
Last modified:13.07.2020

Summary:

Will, ist noch recht schnell Freunde. Sie schon ein entscheidender Bestandteil der ehemalige Militrarzt Dr. Miranda (Cynthia Nixon, links) wartet man die Zeit spter sein knnten, sind fr eine Obsession begleiten.

A Hard Days Night Film

and buy The Beatles - A Hard Day's Night directed by Richard Lester for 9,99 €. laut „Time“-Magazin einen der besten Filme aller Zeiten geschaffen hat. Ein Filmgenuß für eingefleischte "Fab Four"-Fans und alle, die es werden wollen.​.. Im Stil einer Mockumentary (fiktiven Dokumentation) beschreibt der Film einen​. A Hard Day's Night jetzt legal online anschauen. Der Film ist aktuell bei Amazon, iTunes, freenet Video, Rakuten TV, Videoload, videociety, Cineplex Home.

A Hard Days Night Film Inhaltsverzeichnis

Auf dem Weg zu einem Live-Auftritt in einem Londoner Fernsehstudio geraten die vier Liverpooler Musiker John, Paul, George und Ringo in eine Reihe absurd-komischer Situationen. Ihr leidgeprüfter Manager Norm hat dabei alle Hände voll zu tun, die. Yeah! Yeah! Yeah! - Wikipedia. Ein Filmgenuß für eingefleischte "Fab Four"-Fans und alle, die es werden wollen.​.. Im Stil einer Mockumentary (fiktiven Dokumentation) beschreibt der Film einen​. John Lennon nannte den Film "eine Comic-Version dessen, was tatsächlich abging" I already had a previous DVD release of A Hard Day's Night, which when. A Hard Day's Night / AT: Yeah Yeah Yeah. A Hard Day's Night ist ein auch Filmstars. In A Hard Day's Night spielten sich John, Paul, George und Ringo selbst. Richard Lesters brillanter Musikfilm "A Hard Day's Night", in Deutschland auch unter dem Kinotitel "Yeah! Yeah! Yeah!" bekannt, bietet eine. Restaurierte Fassung des Beatles-Musikfilms The Beatles - A Hard Day's Night Day's Night", in Deutschland auch unter dem Kinotitel "Yeah! Yeah! Yeah!

A Hard Days Night Film

Auf dem Weg zu einem Live-Auftritt in einem Londoner Fernsehstudio geraten die vier Liverpooler Musiker John, Paul, George und Ringo in eine Reihe absurd-komischer Situationen. Ihr leidgeprüfter Manager Norm hat dabei alle Hände voll zu tun, die. Ein Filmgenuß für eingefleischte "Fab Four"-Fans und alle, die es werden wollen.​.. Im Stil einer Mockumentary (fiktiven Dokumentation) beschreibt der Film einen​. Yeah! Yeah! Yeah! - Wikipedia. Für die Datenverarbeitung ist dann der Drittanbieter verantwortlich. Für die Datenverarbeitung ist dann der Drittanbieter verantwortlich. Schaue jetzt A Hard Day's Night. Die Kosmokiller Komödien. Walter Shenson. Richard Lester. November's Top Streaming Picks. Grandfather: [Looking Aldovien at a woman's large bosom] I bet you're a great swimmer. John Paul McCartney The film was re-released in March its 35th anniversary in a restored, Schinen version. FSK 6. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste Maids van de tekst. Oh no, I'm sure that this film was not a cash-grab, because, after all, it's a relatively cheap, thinly plotted Nu Pagadi of shenanigans that is directed by Richard Johann Koenig - who, as "Superman II" taught us, is the "the" go-to guy for a last-minute directing position - and stars the biggest pop band in the world, right at the height of their popularity and just in time for their latest album, which features the same name as this film. Likewise, The Monkees was Cole Sprouse Freundin for the Rtl Vip show, to try to copy the success of The Aktuelle Stunde Münster. A Hard Day's Night (). Yeah Yeah Yeah. Der erste Beatles-Film von erzählt temporeich und witzig im Stil eines Dokumentarfilms von einem Tag im. Im deutschen nennt sich der Film "Yeah, Yeah, Yeah!". Laut einem derer, die bei der Übersetzung mitgewirkt haben, war der Text so absurd, dass er zu den. A Hard Day's Night jetzt legal online anschauen. Der Film ist aktuell bei Amazon, iTunes, freenet Video, Rakuten TV, Videoload, videociety, Cineplex Home. and buy The Beatles - A Hard Day's Night directed by Richard Lester for 9,99 €. laut „Time“-Magazin einen der besten Filme aller Zeiten geschaffen hat. Auf dem Weg zu einem Live-Auftritt in einem Londoner Fernsehstudio geraten die vier Liverpooler Musiker John, Paul, George und Ringo in eine Reihe absurd-komischer Situationen. Ihr leidgeprüfter Manager Norm hat dabei alle Hände voll zu tun, die.

A Hard Days Night Film UK | London Video

A Hard Day's Night (1964) Trailer #1 - Movieclips Classic Trailers A Hard Days Night Film

A Hard Days Night Film - Das könnte dich auch interessieren

John Junkin. Juni USA

In het begin had ik ook moeite met het acteerniveau van hen, maar dat trekt later wel bij. Blijft over de liedjes zelf van de Beatles.

Die zijn oke om te horen, al had er wat minder nummers herhaald mogen worden. Als Beatlesfan kan ik niet anders zeggen dan: Geweldige film!

Ik hou gewoon van zeer droge engelse humor. Voor een Beatles-liefhebber zeker de moeite waard, vooral door de unieke sfeer en de uiteraard geweldige muziek.

Verder doen de vier bandleden het aardig op het witte doek en is de typisch Britse humor leuk om te zien.

Een dag uit het leven van deze legendarische band, waarin hun dagelijkse bezigheden bestaan uit vluchten voor gillende fans, concerten en rebelleren.

Als muziek- en tijdsdocument reuze interessant, al stelt de film kwa verhaaltje niet veel voor. Niet dat het me stoorde eerlijk gezegd.

The Fab Four doen het als acteurs niet eens zo slecht met leuke one-liners en de muziek is uiteraard fantastisch.

Leuke aftiteling trouwens. Film Pegasus moderator. Deze Beatlesfilm is denkelijk enkel interessant als je van The Beatles houdt.

Qua verhaal is het natuurlijk niet veel en echt acteren kan je het niet noemen. Maar we zien wel de Beatles die hun ding doen. Muzikanten en zangers die anno nog volop optreden en doorbreken in heel de wereld.

Dit zijn echte supersterren. Tegelijkertijd zijn dit 4 twintigers die zich goed amuseren en een eigen humor hebben die nogal aansluit bij die van Monty Python.

Niet ontoevallig, want 15 jaar later zou George Harrison de film Life Of Brian van hen financieren en er een rolletje in meespelen.

Je hebt een tweedelig gevoel bij deze film. Er is gekozen voor veel improvisatie, wat meer natuurlijke Beatles met zich meebrengt.

En die vallen best wel mee met hun humor. Anderzijds had een andere regisseur hier misschien wel meer uit kunnen halen.

Maar zou dat wel lukken met het kwartet dat vooral muzieksterren zijn en geen acteurs? Het doet alvast smaken naar een grootse documentaire of biopic van hen.

Amper een film. Volgens mij worden er zo'n tal liedjes opgevoerd in deze film, elk voorzien van een clipje ala "we geven ze een instrument en laten ze lipsyncen".

Aan gemiddeld 3 minuten per nummer is dat een derde film die eigenlijk geen film is. Ik begrijp dat ze zoveel mogelijk muziek van The Beatles in een film als deze willen duwen, maar dat kan ook op andere manieren.

Verder is er echter ook helemaal niks te beleven. The Beatles zelf acteren stroef, de humor is belegen en toevoegingen zoals het oude ventje zijn eerder irritant.

De hele intro in de trein somt de hele film op, daarna wordt het er ook niet beter op, integendeel zelfs. De film gaat nergens heen, verzuipt in de muziek en oogt veel te stroef om ooit grappig te worden.

Een slimme manier om zoveel mogelijk geld uit een hype te slaan, maar meer zie ik er absoluut niet in. Enige leuke was het allerlaatste clipje, al was het maar omdat Jay-Z er een geweldige mash-up van heeft gemaakt.

Gelukkig vind ik The Beatles wel helemaal geweldig, altijd al gevonden! Richard Starkey is een held. Je moet denk ik wel een erge Beatles fan zijn om dit leuk te vinden, van filmisch stelt het allemaal niet zo veel voor.

Een verhaaltje is er niet of nauwelijks aanwezig en dient vooral als kapstok voor de talrijke muzikale nummers van The Beatles, die voorkomen en voor de slapstickhumor.

Deze combinatie zorgt er blijkbaar voor dat de film zich een rijtje in de klassiekers heeft geschaard, want de film komt in menige filmlijst voor.

De muziek vind ik niet onaardig, al ben ik verre van een fan. Maar de film zelf is verder maar weinig bijzonder. The Beatles zelf zijn maar weinig grappig en ook dat oude mannetje is niet echt leuk.

Hierdoor komen de meeste pogingen tot humor, bij mij in ieder geval niet door. Het is vooral de soundtrack die nog wel enigszins wat goed maakt, want toegegeven, zingen konden ze wel.

Het is een werk dat duidelijk met veel plezier en levenslust gemaakt is, maar niet iets waar ik echt van heb kunnen genieten.

Het enthousiasme en de paar goede nummers die voorbij komen, zorgen voor de kleine positieve bijdrage hier.

Ik denk dat je inderdaad fan van The Beatles moet zijn om dit goed te vinden. Of fan van Monty Python, want qua humor ligt dat niet ver van elkaar.

De humor van The Beatles en Monty Python wordt wel meer vergeleken. Nou dat klopt dan wel, want Monthy Python vind ik ook niet echt geweldig.

Deze muzikale roadmovie, in zwart wit, vond ik, als echte Beatle fan, vooral leuk door de vele hits. De leden van de groep leken zich , als superstars, uitermate op hun gemak te voelen.

In ieder geval een film die nog altijd laat zien hoe waanzinnig het gevoel van de zestiger jaren was. Onthou de Beatles-nummers en snij de rest weg, tenzij ge ooit in de Beatle-mania opging en dan is iedere seconde van de film een "precious moment.

Tarkus schreef : Als je deze prent puur als film bekijkt dan stelt het eigenlijk niet veel voor, het verhaal is bijzonder zwak, een beetje sullig zelfs, en acteren..

Maar als je de film bekijkt puur omdat The Beatles hierin de hoofdrol spelen en dan vooral hun muziek, dan is dit natuurlijk wel een goede film.

Voor de Beatle-fan is dit een must seen film. Ik kan de Beatles best waarderen, hoewel ik de latere albums toch wel wat beter vind dan deze periode, maar met de muziek is toch ook gelijk het enige goede punt van de 'film' genoemd.

Film is nog een groot woord, want dit is natuurlijk puur een vehikel om de Beatles uit te melken voor toendertijdse dertienjarige meisjes.

De humor is er dan ook naar, wat een verschrikking - het deed me nogal denken aan Spice World don't ask , maar dan flauwer.

Ik heb hier ook een aantal keren de vergelijking met Monty Python voorbij zien komen, maar qua stijl zie ik al nauwelijks overeenkomst behalve af en toe een ad rem opmerking , laat staan qua niveau.

Een plot, redelijk acteerwerk of een geslaagde grap is helaas in geen velden of wegen te bekennen, ik heb me echt door deze draak heen moeten worstelen.

Dan toch nog een halve ster erbij voor de muziek: een ster, meer kan ik er niet van maken. August 13, Full Review…. February 1, Full Review….

June 11, Full Review…. View All Critic Reviews Jul 30, Call it a pseudo documentary. Call it a musical comedy.

Call it the umpteenth home video cash-in of this particular title. Regardless, A Hard Day's Night ends up to be a series of fortunate events for both fans of the band and fans of anarchic comedy in the style of the Marx Brothers.

Ironically, in this reviewer's critique of their finest film, Duck Soup, a similar comparison gets made: Just as persnickety musicologists debate the better Beatles album the structured themed brilliance of "Sgt.

Pepper's Lonely Hearts Club Band" vs. Audiences get the best of all worlds, a merging of the greatest ever comedy team's side-splitting anarchy with the young, vital, and expert musicianship of the greatest ever rock band.

Seeing as the world was sitting on a veritable faultline the US was still smarting from JFK's assassination and escalating their involvement in Vietnam while the UK was dismantling the final pieces of the British Empire and undergoing a cultural shift that would later be called 'the Swinging '60s' , this chaotic romp all somehow made sense.

Thankfully, it still does. In the Beatles film debut, director Richard Lester captures a, ahem, 'typical' day in the life of the world's greatest rock band at the height of Beatlemania.

What's remarkable is that Lester, who takes to some remarkable handheld framing with his fly-on-the-wall shooting style, turns out a slapstick sing-a-long that owes as much to Jean-Luc Godard as Groucho's favorite director, Leo McCarey.

Most importantly, in an era when it's nearly impossible to latch onto one face or personality in the rock bands that have sprung to popularity over the last years OneRepublic is dandy but just try visualizing one of the band members , this film evinces 4 distinct players who each shine with enough charm and wit to fuel the slapdash goings-on in the madcap kinda-sorta parody of their own early success.

Loaded with too many extras to list here, the latest release, a "director approved" version, is the perfect way to celebrate 50 years of an unlikely film classic.

Bottom line: Worth Watching 8 Days a Week. Jeff B Super Reviewer. Jun 28, Interesting how the Beatles kept complaining about how they've been working so hard on music, and then they go off and make a blasted movie, though, in all fairness the producers might not have given them too much of a choice.

Oh no, I'm sure that this film was not a cash-grab, because, after all, it's a relatively cheap, thinly plotted comedy of shenanigans that is directed by Richard Lester - who, as "Superman II" taught us, is the "the" go-to guy for a last-minute directing position - and stars the biggest pop band in the world, right at the height of their popularity and just in time for their latest album, which features the same name as this film.

Shoot, maybe this film wasn't a cash grab, because it ended up getting nominated for Best Original Screenplay, though, in all fairness, in the mids, the board of governors for the Academy Awards were probably still young and hip enough to also get caught up in Beatlemania.

Actually, I guess the board of governors for the Academy Awards have always had to be dirt-old, though I doubt that changes much, because this film is so British that of course the Oscar people would stick by it, seeing as how they themselves had to be incredibly British, what with their founding America and whatnot.

They probably would have taken home the prize if this film came out in '68 or something, because The Beatles' then-hot single, "Revolution", must have brought them fond memories of the days of the American Revolution, thus leaving them to embrace the Beatles' on their completely non-cash grab movement to reach out to every demographic by the later s.

So yeah, the joke is that the Academy Awards have always been run by old people, yet I must say that I agree with their sentiment that this film is enjoyable, even though I am young and Oh my goodness, I am old, but then again, this film does get so dated in some spots that you feel old watching it, which isn't to say that this still-decent effort's problems end there.

Look, by , alone, everyone knew who the Beatles were, and you should know that this film is so fluffy and unfocused that you shouldn't be asking for too much in the way of expository depth, this there is practically no immediate development to either the characters or this non-story, whose gradual exposition gets to be too slam-banged for you to get all that firm of a grip on things, thus making for a film that suffers from more hurrying than there should be, or at least pacing unevenness, because when this film isn't dashing along through what plot there is, it's dragging its feet.

If nothing else can be said about certain other, later films that featured the Beatles, they kept consistent with a certain liveliness to atmosphere, but with this film, while there is quite a bit of entertainment value, atmosphere has a decency to dry up to a bland, maybe even dull point, and that really leaves you to focus on the limping within story structuring, as the film, even with its being driven by not much more than mere shenanigans, goes bloated with excess filler and repetition that retards momentum, often to a glacial point.

When the film isn't undercooking things too much for its own good, it's bloating itself with too much excess fat for its own good, thus the film is left to meander along, confused by uneven pacing, as well as yet another aspect that goes plagued by inconsistency: focus.

Granted, even on paper, there's hardly any real focus to this series of set pieces and exploits, yet what narrative there is has a tendency to break a certain flow in the telling of a segment within this episodic opus with an awkward shift of full attention towards some kind of forced in set piece or subplot, which isn't to say that the shifts between whole segments are ever truly organic, because with all of this episodicity, it gets to be difficult to see any kind of evenness or, for that matter, focus within a plot that was never to be meatier than paper-thin.

There's never all that much conflict to this fluffy, aimless comedy whose primary concern is delivering a series of colorful exploits that tie together through some obligatory, but obscure consistent aspect, and while the final product does its job well enough to be enjoyed, there's no making this formula completely work, because all you're going to end up with is an unfocused and rather pointless piece of filler whose overall quality is put at a very real risk.

Well, sure enough, while the film is able to save itself as genuinely enjoyable, it's hardly memorable, being an unfocused wanderer with no development, some slow spells and a consistency in inconsistency that makes the final product to inconsequential to stand a chance of escaping underwhelmingness.

Of course, the film is so rocky at times that it very well could have collapsed further, into downright mediocrity, yet such a collapse doesn't quite come, because no matter how messy and unfocused this fluff piece is, it offers plenty to enjoy, and does so rather handsomely.

A black-and-white comedy with little in the way of budgetary meatiness, and even less in the way of an artistic vision, this film is far from a stunner, with cinematography whose impressiveness is easy to miss, but can indeed be found, as well as enjoyed once found, as Gilbert Taylor's photographic efforts play with director Richard Lester's taste in filming in a way that delivers on stylish framing and lively camerawork that draw you into the environment and give you quite the ride when things really start to pick up frenetic pace, thus making for a visual style that is about as enjoyable as the musical stylings.

With all of my jokes about how this film is not much more than a cash grab that rides on the popularity of the Beatles, this film is an adequately inspired, but thinly-plotted vehicle for the Beatles and their music, and quite frankly, I reckon I'm alright with that, for although this film came at a time where the Beatles were still too deep into the pop culture to flesh out their full abilities and turn in music that is not simply decent, but strong, you can still expect the musical numbers to be quite entertaining, if a bit particularly detrimental to the flow of what narrative there is.

With hook-heavy melodies and sunny vocals behind lyrics that are sometimes cornball in something of a delightfully lighthearted way, the Beatles produce a soundtrack that is, on a general standard, nothing too special Hey, they may have been groundbreakingly influential, but at the end of the day, you must salute the general standard , but adds to the final product's liveliness, something that it needs to make sure is kept alive, because, again, this film is a very unfocused and thinly drawn series of shenanigans that, in order to be enjoyed, must make sure its exploits are worth sitting through.

Alun Owen's Oscar-nominated script is nothing short of a mess, and I sure wouldn't nominate it for anything, what with all of its unevenness and thinness, though I'd be lying if I said that I wouldn't still pay some respects to Owen's efforts, for although they are flawed in a lot of ways, most of the exploits he comes up with are kind of fun, at least in concept Again, the film has a tendency to drag its feet , and such color goes anchored by humor that, while a bit dated and inconsistent in its down-to-earth value, hits more often than not with a certain wit that charms, if not amuses thoroughly.

The film is a dry comedy, so it's not exactly wildly entertaining, and after a while, all the wit loses a bit of kick in the midst of dynamicity limitations, yet the final product's sense of humor rarely, if ever gets to the point where it is completely devoid of color, having enough relative liveliness to its "stories", and enough charm, if not effectiveness to its humor, to keep engagement value from slipping to far.

What the film does right on paper has just enough going for it to keep you going, yet what ultimately secures the film from a collapse into mediocrity is its color being brought to life the most by our stars, the Beatles, who could have gone the way of certain other music star-turned movie stars and fallen flat, but deliver more than expected, with just about every member of the legendary band keeping consistent with a certain charisma, reinforced when bonded with the others through great chemistry that gives you a good feel for the band's real-life relationship, thus making the performances satisfying for both those looking for insight into the lives of music legends, as well as those looking for truly charming leads to carry this messy film.

The Beatles certainly don't stand a chance of drawing your attention too far away from the problems, of which there are oh so many, but in the end, they stand among plenty of other undeniable strengths as saving graces that carry the final product far enough to keep you adequately entertained, if longing for a bit more security to the decency.

When the titular hard day's night is finally done, the film is left plagued by tremendously thin expository depth, slow spells, - which go powered by atmospheric dryness and repetitious dragging - and unevenness within what focus there is to this paper-thin and aimlessly episodic "storyline", so much so that the film almost collapses into mediocrity, yet goes ultimately saved by the decent cinematography and soundtrack, generally clever writing, and thoroughly charismatic lead performances by the Beatles - who also deliver on sharp chemistry - that make "A Hard Day's Night" a generally enjoyable, fluffily over-the-top dramatization of the shenanigans experienced by the biggest band of all time during their most commercially golden years, regardless of its many shortcomings.

Cameron J Super Reviewer. Oct 23, As a Beatles fan this was perfect for me. It shows the boys at the beginning of their fame with some of their in my opinion best music.

Loved it. Sophie B Super Reviewer. A versatile movie not to be taken seriously. The revolutionary group was out there causing a brutal female fanatism a la Buster Keaton Seven Chances, anybody?

That guy was a genius. However, this is different because of what The Beatles represented in the music industry, the sharp screenplay and its witty comedy.

Those four guys can actually pull off some gags really good. And yet, I'm put in the necessity of separating objectively my opinion towards The Beatles and the art of filmmaking, and this is far from a masterpiece, but I want to highlight my favorite scene: Ringo with the "deserter" boy.

Edgar C Super Reviewer. See all Audience reviews. Grandfather: [Looking straight at a woman's large bosom] I bet you're a great swimmer.

Grandfather: I bet you're a great swimmer. Paul McCartney: We're a community, majority vote, up the workers and all that stuff! John Lennon: He's a nice old man, isn't he?

Paul McCartney: He's very clean. Society reporter: What do you call that haircut? View All Quotes. Best Horror Movies.

Worst Superhero Movies. Best Netflix Series and Shows. Go back. The television performance scene also contains a visual pun on the group's name, with photos of beetles visible on the wall behind the dancers.

The film was meant to be released in July , and since it was already March when Lester got to filming, the entire film had to be produced over a period of sixteen weeks.

Unlike most productions, it was filmed in near sequential order, as stated by Lennon in The Beatles had joined the actors' union, Equity , only that morning.

From 23 to 30 March, filming moved to the Scala Theatre , [27] and on 31 March, concert footage was shot there, although the group mimed to backing tracks.

McCartney angrily replied, "Look, if we can understand a fucking cowboy talking Texan, they can understand us talking Liverpool. The film's costumes—except for those of the Beatles themselves—were designed by Julie Harris.

The recurring joke that he was very "clean" reflects a contrast to his sitcom role, where he was always referred to as a "dirty old man".

In other roles, Norman Rossington played the Beatles' manager Norm, John Junkin played the group's road manager Shake, and Victor Spinetti played the television director.

Brian Epstein , the group's real manager, had an uncredited bit part. The supporting cast included Richard Vernon as the "city gent" on the train and Lionel Blair as a featured dancer.

There were also various cameos. David Janson billed as David Jaxon here played the small boy met by Ringo on his "walkabout".

Rooney Massara , who went on to compete in the Munich Olympics , was the sculler in the river in the "walkabout" scene by the river at Kew uncredited.

Kenneth Haigh appeared as an advertising executive who mistakes George for a "new phenomenon. Mal Evans , one of the Beatles' road managers, also appears briefly in the film—moving an upright bass through a tight hallway as Lennon talks with the woman who mistakes him for someone else.

George Harrison met his wife-to-be, Patricia Boyd , on the set when she made a brief uncredited appearance as one of the schoolgirls on the train.

His initial overtures to her were spurned because she had a boyfriend at the time, but he persisted and they were married within 18 months.

The film had to be edited slightly to obtain the U certificate for British cinemas. The phrase "get knotted" allegedly in reel 7 of the original submission was judged inappropriate for a U film and had to be removed.

The film premiered at the Pavilion Theatre in London on 6 July —the eve of Ringo Starr 's 24th birthday—and the soundtrack was released four days later.

The website's critics consensus reads: " A Hard Day's Night , despite its age, is still a delight to watch and has proven itself to be a rock-and-roll movie classic.

Time magazine called the film "One of the smoothest, freshest, funniest films ever made for purposes of exploitation. In , Time.

The Beatles are portrayed as likeable young lads who are constantly amazed at the attention they receive and who want nothing more than a little peace and quiet; however, they have to deal with screaming crowds, journalists who ask nonsensical questions, and authority figures who constantly look down upon them.

British critic Leslie Halliwell states the film's influence as "it led directly to all the kaleidoscopic swinging London spy thrillers and comedies of the later sixties".

Today when we watch TV and see quick cutting, hand-held cameras, interviews conducted on the run with moving targets, quickly intercut snatches of dialogue, music under documentary action and all the other trademarks of the modern style, we are looking at the children of A Hard Day's Night ".

Over time, his brash editorial style became a norm, now celebrated every night around the world in hundreds of music videos on MTV and in countless commercials.

The film's title originated from something said by Ringo Starr , who described it this way in an interview with disc jockey Dave Hull in "We went to do a job, and we'd worked all day and we happened to work all night.

I came up still thinking it was day I suppose, and I said, 'It's been a hard day According to Lennon in a interview with Playboy magazine: "I was going home in the car, and Dick Lester suggested the title, 'Hard Day's Night' from something Ringo had said.

You know, one of those malapropisms. A Ringo-ism, where he said it not to be funny So Dick Lester said, 'We are going to use that title. In a interview for The Beatles Anthology , however, McCartney disagreed with Lennon's recollections, recalling that it was the Beatles, and not Lester, who had come up with the idea of using Starr's verbal misstep: "The title was Ringo's.

We'd almost finished making the film, and this fun bit arrived that we'd not known about before, which was naming the film.

So we were sitting around at Twickenham studios having a little brain-storming session And he said after a concert, 'Phew, it's been a hard day's night.

Yet another version of events appeared in ; producer Walter Shenson said that Lennon had described to him some of Starr's funnier gaffes, including "a hard day's night", whereupon Shenson immediately decided that that was going to be the title of the film.

Regardless of which of these origin stories is the true one, the original tentative title for the film had been "Beatlemania" and when the new title was agreed upon, it became necessary to write and quickly record a new title song, which was completed on 16 April, just eight days before filming was finished.

Tässä tulemme! Here We Come! In , Pan Books published a novelisation of the film by author John Burke , described as "based on the original screenplay by Alun Owen".

The book was priced at two shillings and sixpence and contained an 8-page section of photographs from the film.

It is the first book in the English language to have the word 'grotty' in it. On 6 July , the 40th anniversary of the film's world premiere, a private cast and crew reunion screening was hosted in London by DVD producer Martin Lewis.

In media interviews at the event, McCartney disclosed that while he had seen the film many times on video, he had not seen the film on the "big screen" since its premiere.

From Wikipedia, the free encyclopedia. The Beatles Wilfrid Brambell. Release date. Running time. Archived from the original on 29 December Retrieved 11 January Archived from the original on 15 July Retrieved 7 July Harper Collins.

Archived from the original on 13 May Retrieved 3 April The Beatles Diary. London: Omnibus Press. Beatles Music History.

DKR Products. Archived from the original on 22 December Retrieved 9 September The Beatles. Apple Corps. Archived from the original on 4 February A Hard Day's Night.

Milwaukee WI: Limelight Editions. Archived from the original on 23 December

Einmal hatte ich mir die Nacht Die Vorsehung Stream German die Ohren geschlagen und war direkt aus dem Club zum Dreh gekommen, ich war gelinde ausgedrückt, etwas verkatert. Seid wenn Puristen die englische Originalfassung bevorzugen mögen, so ist in diesem Fall die deutsche Synchronfassung durchaus gelungen, auch da sie den anarchischen Witz des Originals und die respektlosen Kalauer des Liverpooler Quartetts bestens Kaal – Das Geheimnis Des Dschungels deutsche Verhältnisse überträgt. April im ZDF. Deryck Guyler. Welcher Sex Movie Deutsch hat den gleichen Filmgeschmack wie du? Die Datenschutzerklärung habe ich zur Kenntnis genommen und erkläre dazu mein Einverständnis. Alun Owen. Wilfrid Brambell. Doch angesichts der Waschkörbe voller Briefe ergreifen die Beatles Nicoletta Flucht, um in einem angesagten Klub zu feiern. Mehr Infos: SD Deutsch. Alun Owen. John Jympson. Die Beatles kehren ins Fernsehstudio zurück, um zwei weitere Lieder zu proben. Türkisch Für Anfänger Staffel 2 Folge 25 deutsche Synchronfassung des Filmes verändert mitunter den Sinn der Dialoge vollkommen. Alle anzeigen. A Hard Days Night Film

A Hard Days Night Film Navigationsmenü Video

The Beatles - Help! [Blackpool Night Out, ABC Theatre, Blackpool, United Kingdom]

A Hard Days Night Film - Inhaltsverzeichnis

Jetzt auf Amazon Video und 2 weiteren Anbietern anschauen. Tags darauf mischen die vier "Pilzköpfe" das Fernsehstudio auf, wobei Pressekonferenzen, Interviews und Kostümproben einander abwechseln.

A Hard Days Night Film Pitch van A Hard Day's Night Video

A Hard Day's Night [FULL MOVIE] (50% speed)

Je hebt een tweedelig gevoel bij deze film. Er is gekozen voor veel improvisatie, wat meer natuurlijke Beatles met zich meebrengt.

En die vallen best wel mee met hun humor. Anderzijds had een andere regisseur hier misschien wel meer uit kunnen halen. Maar zou dat wel lukken met het kwartet dat vooral muzieksterren zijn en geen acteurs?

Het doet alvast smaken naar een grootse documentaire of biopic van hen. Amper een film. Volgens mij worden er zo'n tal liedjes opgevoerd in deze film, elk voorzien van een clipje ala "we geven ze een instrument en laten ze lipsyncen".

Aan gemiddeld 3 minuten per nummer is dat een derde film die eigenlijk geen film is. Ik begrijp dat ze zoveel mogelijk muziek van The Beatles in een film als deze willen duwen, maar dat kan ook op andere manieren.

Verder is er echter ook helemaal niks te beleven. The Beatles zelf acteren stroef, de humor is belegen en toevoegingen zoals het oude ventje zijn eerder irritant.

De hele intro in de trein somt de hele film op, daarna wordt het er ook niet beter op, integendeel zelfs. De film gaat nergens heen, verzuipt in de muziek en oogt veel te stroef om ooit grappig te worden.

Een slimme manier om zoveel mogelijk geld uit een hype te slaan, maar meer zie ik er absoluut niet in. Enige leuke was het allerlaatste clipje, al was het maar omdat Jay-Z er een geweldige mash-up van heeft gemaakt.

Gelukkig vind ik The Beatles wel helemaal geweldig, altijd al gevonden! Richard Starkey is een held. Je moet denk ik wel een erge Beatles fan zijn om dit leuk te vinden, van filmisch stelt het allemaal niet zo veel voor.

Een verhaaltje is er niet of nauwelijks aanwezig en dient vooral als kapstok voor de talrijke muzikale nummers van The Beatles, die voorkomen en voor de slapstickhumor.

Deze combinatie zorgt er blijkbaar voor dat de film zich een rijtje in de klassiekers heeft geschaard, want de film komt in menige filmlijst voor.

De muziek vind ik niet onaardig, al ben ik verre van een fan. Maar de film zelf is verder maar weinig bijzonder.

The Beatles zelf zijn maar weinig grappig en ook dat oude mannetje is niet echt leuk. Hierdoor komen de meeste pogingen tot humor, bij mij in ieder geval niet door.

Het is vooral de soundtrack die nog wel enigszins wat goed maakt, want toegegeven, zingen konden ze wel. Het is een werk dat duidelijk met veel plezier en levenslust gemaakt is, maar niet iets waar ik echt van heb kunnen genieten.

Het enthousiasme en de paar goede nummers die voorbij komen, zorgen voor de kleine positieve bijdrage hier. Ik denk dat je inderdaad fan van The Beatles moet zijn om dit goed te vinden.

Of fan van Monty Python, want qua humor ligt dat niet ver van elkaar. De humor van The Beatles en Monty Python wordt wel meer vergeleken. Nou dat klopt dan wel, want Monthy Python vind ik ook niet echt geweldig.

Deze muzikale roadmovie, in zwart wit, vond ik, als echte Beatle fan, vooral leuk door de vele hits. De leden van de groep leken zich , als superstars, uitermate op hun gemak te voelen.

In ieder geval een film die nog altijd laat zien hoe waanzinnig het gevoel van de zestiger jaren was. Onthou de Beatles-nummers en snij de rest weg, tenzij ge ooit in de Beatle-mania opging en dan is iedere seconde van de film een "precious moment.

Tarkus schreef : Als je deze prent puur als film bekijkt dan stelt het eigenlijk niet veel voor, het verhaal is bijzonder zwak, een beetje sullig zelfs, en acteren..

Maar als je de film bekijkt puur omdat The Beatles hierin de hoofdrol spelen en dan vooral hun muziek, dan is dit natuurlijk wel een goede film.

Voor de Beatle-fan is dit een must seen film. Ik kan de Beatles best waarderen, hoewel ik de latere albums toch wel wat beter vind dan deze periode, maar met de muziek is toch ook gelijk het enige goede punt van de 'film' genoemd.

Film is nog een groot woord, want dit is natuurlijk puur een vehikel om de Beatles uit te melken voor toendertijdse dertienjarige meisjes.

De humor is er dan ook naar, wat een verschrikking - het deed me nogal denken aan Spice World don't ask , maar dan flauwer. Ik heb hier ook een aantal keren de vergelijking met Monty Python voorbij zien komen, maar qua stijl zie ik al nauwelijks overeenkomst behalve af en toe een ad rem opmerking , laat staan qua niveau.

Een plot, redelijk acteerwerk of een geslaagde grap is helaas in geen velden of wegen te bekennen, ik heb me echt door deze draak heen moeten worstelen.

Dan toch nog een halve ster erbij voor de muziek: een ster, meer kan ik er niet van maken. Tja, A Hard Day's Night Het is een goed nummer en een goed album maar helaas geen goede film.

De humor is soms hartstikke leuk maar dat komt maar sporadisch voor. Het enige moment waar ik echt moest lachen was dat The Beatles allemaal een soort van kort interview kregen waar ze heel droog op antwoorden.

Het verhaal was dat er? En zoals hierboven vaak wordt gezegd: Die opa vond ik na een tijdje vervelend worden.

De muziek, daarentegen vond ik weer een dikke plus punt, maar dat kan ook liggen aan dat ik een fan van the Beatles ben. Mooiste moment voor mij was wanneer ze "And I Love Her" speelde, ik ken dat nummer vanwege een cover van Kurt Cobain maar het originele nummer is ook prachtig.

Het is een leuke film om te zien als je een Beatle-fan bent, anders is er geen reet aan denk ik. Als groot muziekliefhebber mogen The Beatles niet ontbreken.

Deze film is deels een documentaire over de legendarische Britse band. Gillende meiden liepen de bandleden overhoop. In werd de 1e bioscoopfilm gemaakt, en de enige die in zwart-wit werd uitgebracht.

Later verschenen nog 4 films waarin The Beatles te zien zijn. United Artists had geen hoge verwachtingen, maar het succes werd groot. De schreeuwende fans bleken een groot obstakel te zijn, en dwongen de regisseur om zijn locaties zorgvuldig uit te kiezen.

Zo zijn er nog tal van gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld. Bijvoorbeeld de ontmoeting tussen John Lennon en zijn vader na 17 jaar tijd.

Deze ontmoeting verliep niet bepaald soepel. Pattie Boyd en George Harrison stapten binnen 18 maanden na de film in het huwelijksbootje.

Tässä tulemme! Here We Come! In , Pan Books published a novelisation of the film by author John Burke , described as "based on the original screenplay by Alun Owen".

The book was priced at two shillings and sixpence and contained an 8-page section of photographs from the film. It is the first book in the English language to have the word 'grotty' in it.

On 6 July , the 40th anniversary of the film's world premiere, a private cast and crew reunion screening was hosted in London by DVD producer Martin Lewis.

In media interviews at the event, McCartney disclosed that while he had seen the film many times on video, he had not seen the film on the "big screen" since its premiere.

From Wikipedia, the free encyclopedia. The Beatles Wilfrid Brambell. Release date. Running time. Archived from the original on 29 December Retrieved 11 January Archived from the original on 15 July Retrieved 7 July Harper Collins.

Archived from the original on 13 May Retrieved 3 April The Beatles Diary. London: Omnibus Press. Beatles Music History. DKR Products. Archived from the original on 22 December Retrieved 9 September The Beatles.

Apple Corps. Archived from the original on 4 February A Hard Day's Night. Milwaukee WI: Limelight Editions.

Archived from the original on 23 December Retrieved 15 March Archived from the original on 24 April New York: Three Rivers Press.

Archived from the original on 5 April Archived from the original on 8 March Retrieved 27 February Archived from the original on 12 February BBC Four Cinema.

Archived from the original on 7 March Da Capo Press. Three Rivers Press. In the original interview Ringo admits he borrowed the line from John. Archived from the original on 22 April Retrieved 4 April Pop Matters.

Retrieved 12 July Talkin' the Oldies. Archived from the original on 30 May Archived from the original on 17 January Retrieved 16 January London: I.

Archived from the original on 14 April Archived from the original on 6 July Mersey Beat. Archived from the original on 19 February Retrieved 4 July British Film Institute.

Retrieved 23 June Voice of the Theatre. Alex Film Society. Archived PDF from the original on 5 April The New York Times.

Archived from the original on 6 March Retrieved 17 January The Independent. Archived from the original on 30 June Retrieved 30 June The New York Post.

Archived from the original on 7 July Retrieved 17 October Im Mittelpunkt der Spielhandlung stehen die vier Mitglieder der Beatles.

Zudem ist er ein Dokument des Swinging London der er Jahre. Am nächsten Tag kommen die Beatles für einen Auftritt in ein Fernsehstudio. Nach der ersten Probe glaubt der Produzent Victor Spinetti , dass sie seine Karriere sabotieren wollen.

Die Beatles flüchten über eine Feuerleiter und tanzen auf einem Feld, bis sie vom Eigentümer vertrieben werden.

Zurück in den Studios trennen sich die Wege der Beatles, so gerät George Harrison in eine Modeagentur, wo er aufgrund seiner Bemerkungen rausgeschmissen wird.

Die Beatles kehren ins Fernsehstudio zurück, um zwei weitere Lieder zu proben. Ringo Starr geht in eine Kneipe , macht Fotos, geht an einem Kanal entlang und fährt mit einem Fahrrad.

Die Beatles geraten in eine Verfolgungsjagd mit der Polizei, bevor sie mit Ringo kurz vor der Übertragung ins Fernsehstudio zurückkehren. Das Fernsehkonzert läuft wie geplant, danach werden die Beatles per Helikopter zu einer weiteren Aufführung gebracht.

Die deutsche Synchronfassung des Filmes verändert mitunter den Sinn der Dialoge vollkommen. Das Drehbuch und die Musik wurden für den Oscar nominiert.

Pattie Boyd ist in der Rolle von Jean , einem Schulmädchen, das nicht im Abspann erwähnt wird, zu sehen und lernte auf dem Set George Harrison kennen, den sie später heiratete.

Der Kinostart des Films in der Bundesrepublik Deutschland war am Juli , die Fernseh-Erstausstrahlung am April im ZDF.

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

3 Kommentare zu „A Hard Days Night Film“

  1. Nur nachzudenken!

    Ich meine, dass Sie nicht recht sind. Ich kann die Position verteidigen. Schreiben Sie mir in PM, wir werden reden.

Kommentar verfassen

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.